Cześć! 🙂 Dzisiaj chciałabym przedstawić Ci kwestię mieszkania w upadłości. Jeśli posiadasz mieszkanie lub dom, w którym zamieszkujesz sam lub wraz z bliskimi Ci osobami, zapewne zastanawiasz co stanie się z Twoją nieruchomością w upadłości. Zapewne zastawiasz się również, gdzie zamieszkasz i czy będziesz miał środki, aby opłacić np. czynsz najmu nowego lokum

Mieszkanie a masa upadłości Wiele osób zadaje sobie pytanie, jak zachować mieszkanie przy upadłości. Co do zasady nieruchomość upadłego wchodzi do masy upadłości. Oznacza to, że z dniem ogłoszenia upadłości zarząd nad nieruchomością przejmuje syndyk. Niemożliwe jest więc przepisanie mieszkania po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej. Upadły nie może jej sprzedać, darować, ani wynająć. Syndyk sprzeda nieruchomość, a uzyskana kwota zostanie przeznaczona na zaspokojenie wierzycieli upadłego. Tak samo wygląda sytuacja z udziałem w nieruchomości. Niezależnie od wielkości udziału wchodzi on do masy upadłości i podlega sprzedaży. Istnieje jednak możliwość zachowania mieszkania po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej. Więcej o tym w artykule „Upadłość konsumencka z zachowaniem mieszkania„. Warto też pamiętać, że upadły wraz z wnioskiem o ogłoszenie upadłości może złożyć wniosek o sprzedaż mieszkania na rzecz określonej osoby. Jest to tzw. pre-pack. Więcej o korzyściach płynących z pre-packu przeczytasz w artykule „Pre-pack w upadłości konsumenckiej„. Czy syndyk może wyrzucić z mieszkania ? Wiele osób zadaje sobie pytanie, czy po ogłoszeniu upadłości dalej będą mogły zamieszkiwać w mieszkaniu stanowiącym ich własność. Odpowiedź brzmi tak. Razem z upadłym mogą zamieszkiwać także osoby mu bliskie. Warunkiem jest zamieszkiwanie w danym lokalu w dacie ogłoszenia upadłości. Oczywiście będzie to możliwe do czasu przeprowadzenia procedury sprzedaży mieszkania przez syndyka. Od strony formalnej wygląda to w ten sposób, że sędzia-komisarz w postępowaniu upadłościowym wydaje postanowienie, w którym określa czas i zakres korzystania z mieszkania. Upadłość konsumencka a wynajem mieszkania Upadły może wnioskować o przyznanie mu części kwoty uzyskanej ze sprzedaży mieszkania, jeżeli konieczne jest zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych lub osób pozostających na jego utrzymaniu. W takiej sytuacji z sumy uzyskanej ze sprzedaży mieszkania wydziela się upadłemu kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od 12 do 24 miesięcy. W celu uzyskania kwoty na wynajem mieszkania upadły musi złożyć do sędziego-komisarza wniosek o wydzielenie kwoty na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Określając wysokość kwoty sędzia – komisarz bierze pod uwagę: potrzeby mieszkaniowe upadłego (w tym liczbę osób pozostających na jego utrzymaniu); zdolności zarobkowe upadłego; sumę uzyskaną ze sprzedaży mieszkania; opinię syndyka. Na postanowienie sędziego-komisarza w przedmiocie wydzielenia sumy potrzebnej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych przysługuje zażalenie. Upadłemu przysługuje także prawo do wnioskowania do sędziego-komisarza o zaliczkę na poczet kwoty potrzebnej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, jeżeli mieszkanie nie zostało jeszcze zbyte, a w masie upadłości znajdują się niezbędne środki. Upadłość konsumencka a współwłasność mieszkania W przypadku współwłasności nieruchomości, część która przysługuje upadłemu wchodzi do masy upadłości. Syndyk podejmie próbę jej sprzedaży. Syndyk, na podstawie przepisów kodeksu cywilnego, może także wnieść o zniesienie współwłasności nieruchomości (np. domu z działką). W takim przypadku możliwe jest żądanie, by zniesienie współwłasności nastąpiło poprzez podział rzeczy wspólnej (np. na dwie odrębne nieruchomości). Drugą z opcji jest przyznanie całego prawa jednemu współwłaścicielowi, z obowiązkiem spłaty drugiego (w tym przypadku z obowiązkiem spłaty upadłego). Należy jednak pamiętać, że w przypadku, gdy współwłasność mieszkania wynika z małżeńskiej wspólności majątkowej, co do zasady cała nieruchomość wejdzie do masy upadłości. Więcej w tym temacie przeczytasz w moim artykule „Upadłość konsumencka a majątek wspólny”. Jeżeli natomiast zastanawiasz się nad ustanowieniem rozdzielności majątkowej, i jej znaczeniem dla ogłoszenia upadłości konsumenckiej, polecam lekturę artykułu „Rozdzielność majątkowa a upadłość konsumencka”. Wyłączenie mieszkania z masy upadłości Syndyk może złożyć wniosek o wyłączenie nieruchomości z masy upadłości. Dzieje się tak w sytuacji, gdy syndyk – pomimo wielu prób – nie może znaleźć nabywcy na sprzedaż mieszkania. Taka sytuacja bardzo rzadko dotyczy całych nieruchomości, gdzie przy kolejnych obniżkach ceny zazwyczaj udaje się znaleźć kupca. W praktyce dużo częściej zdarza się natomiast wyłączenie z masy upadłości udziału w nieruchomości, szczególnie, jeżeli jest on niewielki (np. 1/8). W takiej sytuacji, po kolejnych bezskutecznych próbach sprzedaży udziału, syndyk składa wniosek o jego wyłączenie z masy. Wyłączenie udziału z masy upadłości ma ten skutek, że syndyk nie musi już go sprzedawać. Udział pozostanie w majątku upadłego, a postępowanie upadłościowe będzie się toczyć dalej swoim torem. Upadłość konsumencka a mieszkanie własnościowe Nie każde prawo do mieszkania wchodzi do masy upadłości i podlega sprzedaży przez syndyka. Mieszkanie wchodzi do masy, gdy upadły jego właścicielem. Mowa tu o prawie własności do domu jednorodzinnego, odrębnym prawie własności do mieszkania, czy też spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu w spółdzielni mieszkaniowej. Prawa te są bowiem zbywalne i podlegają egzekucji. Wchodzą więc do masy upadłości. W skład masy upadłości nie wchodzi spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej. Jest to bowiem prawo niezbywalne i nie podlegające egzekucji. Syndyk nie może zatem sprzedać lokatorskiego prawa do lokalu w toku upadłości konsumenckiej. Więcej informacji na temat rodzajów praw do lokalu w spółdzielni mieszkaniowej znajdziesz w moim artykule „Dziedziczenie mieszkania spółdzielczego”. Mieszkanie w TBS w upadłości konsumenckiej nie wchodzi w skład masy upadłości. Co więcej, wierzytelność upadłego z tytułu partycypacji w kosztach budowy powstaje dopiero z chwilą zakończenia najmu i opróżnienia lokalu. Dopiero zatem po rozwiązaniu umowy z TBS możliwe jest dokonanie przez syndyka zajęcia kwoty partycypacji. Jeżeli interesują Cię bieżące treści z zakresu prawa upadłościowego, zapraszam do polubienia profilu Kancelarii na Facebooku.

W obowiązującym stanie prawnym upadłość konsumencka może przybrać zarówno model likwidacyjny, co wiąże się z ustaleniem planu spłaty, jak i model układowy (restrukturyzacyjny – art. art. 491 22 – 491 23 ustawy Prawo upadłościowe).

Witaj Ewo, myślę, że Twoje obawy o utratę dachu nad głową nie są uzasadnione. Przede wszystkim zwróć uwagę na okoliczność, że po ogłoszeniu przez Sąd upadłości konsumenckiej, syndyk nie później niż w terminie miesiąca przystępuje do przygotowania spisu inwentarza. W spisie znaleźć się musi cały Twój majątek – wszystko co nie jest wyłączone spod zajęcia na podstawie przepisów o egzekucji komorniczej. Natomiast każda nieruchomość i wartościowa rzecz ruchoma, której jesteś właścicielką lub której wyzbyłaś się w ostatnich pięciu latach, powinna zostać zgłoszona syndykowi. Zgodnie z regulacją art. 63 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku prawo upadłościowe nie wchodzi do masy upadłości: 1) mienie, które jest wyłączone od egzekucji według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, z późn. zm.); 2) wynagrodzenie za pracę upadłego w części niepodlegającej zajęciu; 3) kwota uzyskana z tytułu realizacji zastawu rejestrowego lub hipoteki, jeżeli upadły pełnił funkcję administratora zastawu lub hipoteki, w części przypadającej zgodnie z umową powołującą administratora pozostałym wierzycielom; 4) środki pieniężne znajdujące się na rachunku będącym przedmiotem blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg objaśnienie pojęć działu pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.). Podsumowując temat możliwości zajęcia przez syndyka Twojego mieszkania, to taka sytuacja nie może mieć miejsca. Ze spółdzielnią łączy Cię jedynie umowa najmu. Co więcej, zostało już wielokrotnie potwierdzone, że mieszkanie lokatorskie nie podlega egzekucji. Spór dotyczył jedynie zajęcia wkładu lokatorskiego i z tego, co pamiętam, wkład jest zabezpieczeniem umowy najmu, dlatego nie powinien być zajęty na poczet długów. Odnośnie nakłonienia Cię przez syndyka do wykupu mieszkania, to myślę, że byłoby to naruszenie z jego strony. Nigdy nie spotkałam się z sytuacją, by syndyk nakazywał dłużnikowi podjęcie konkretnych kroków, zmierzających do jego wzbogacenia się, np. przez zmianę pracy na lepiej płatną. Jeżeli odczułabyś jakikolwiek nacisk ze strony syndyka, pamiętaj, że możesz zwrócić się do sędziego komisarza, który nadzoruje całe postanowienie. Aby Cię uspokoić, to napisze jeszcze, że odnośnie samego wykupu mieszkania spółdzielczego, to w podobnej sprawie orzekał już sąd upadłościowy, wskazując, że w skład masy upadłościowej nie wchodzi roszczenie o wykup mieszkania. Powyższe wynika nie tylko z przepisów regulujących postępowanie egzekucyjne, ale również z zapisów ustawy prawo upadłościowe i ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Na koniec napiszę, że wydaje mi się, że jesteś w bardzo komfortowej sytuacji, jak na upadłego dłużnika – masz bowiem możliwość pozostania w dotychczas zajmowanym mieszkaniu. A w przyszłości, po umorzeniu postępowania upadłościowego będziesz miała szansę wykupić mieszkanie na własność. Życzę powodzenia i zaprzestania niepotrzebnego zamartwiania się! Koniecznie przeczytaj: Skarga na syndyka wzór Czy można dogadać się z syndykiem po ogłoszeniu upadłości? Upadłość konsumencka i konsekwencje niestosowanie się do poleceń syndyka Czy syndyk może zabrać zwrot podatku? [ODPOWIEDŹ] Czy upadłość konsumencka obejmuje długi alimentacyjne? Upadłość konsumencka a darowizna Ewa odpowiedział 2 lata temu Witam serdecznie. nie daje mi spokoju moje mieszkanie, dotyczy, jak wcześniej pisałam upadłości konsumenckiej. Czytając artykuły na temat upadłości, natknęłam się na taki artykuł: Własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu, a prawo własności Kluczową różnicą pomiędzy własnościowym spółdzielczym prawem do lokalu a prawem własności jest prawo do korzystania z nieruchomości. Należy pamiętać, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest tzw. ograniczonym prawem rzeczowym, co w praktyce oznacza, że spółdzielnia mieszkaniowa jest właścicielem budynku i użytkownikiem wieczystym bądź właścicielem gruntu pod budynkiem, a ten, komu przysługuje własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu, posiada „tylko” ograniczone prawo. W przypadku własności odrębnego lokalu to posiadaczowi przysługuje prawo własności lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz udział we współwłasności gruntu. O ile własność daje pełne prawo do korzystania z nieruchomości i rozporządzania nią, o tyle spółdzielcze prawo do lokalu nakazuje uwzględniać przy większości decyzji w sprawie nieruchomości zdanie spółdzielni. Warto jednak podkreślić, że zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia r. o spółdzielniach mieszkaniowych własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu jest w pełni zbywalne, dziedziczne, podlega egzekucji i może być ono ujawnione w taki sam sposób jak własność odrębnego lokalu w księdze wieczystej z zachowaniem oczywiście pewnych różnic wynikających z jego charakteru. Zbycie własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu także wymaga formy aktu notarialnego – podkreśla radca prawny Rafał Dylewski. W obydwu przypadkach można dowolnie rozporządzać swoim lokalem. Zawsze jest jednak pewne ograniczenie – w przypadku budynków wielorodzinnych trzeba stosować regulamin porządku domowego i zasady dobrosąsiedzkie. Zarówno w przypadku własności jak i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu spółdzielnia pełni zarząd nad nieruchomością wspólną. Przekształcenie Przekształcenie spółdzielczego prawa do lokalu w prawo odrębnej własności odbywa się poprzez złożenie wniosku do spółdzielni z żądaniem o przekształcenie. Niezbędna będzie również jedna wizyta u notariusza. Niestety czas trwania procedury jest dość długi, gdyż spółdzielnia, zgodnie z Ustawą z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, ma sześć miesięcy na zawarcie umowy przeniesienia własności. Przed złożeniem wniosku trzeba zaznajomić się ze stanem prawnym gruntu, dowiedzieć się, czy właścicielem gruntu jest spółdzielnia oraz upewnić się, czy koszty udziału w budowie zostały już spłacone. W przeciwnym razie należy zapoznać się z kwotą zadłużenia – mówi Renata Piętka, radca prawny. Pomimo występowania istotnych różnic prawnych, z praktycznego punktu widzenia nie ma to znaczenia dla użytkownika lokalu. Moja spółdzielnia pełna nazwa brzmi: Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-Własnosciowa więc chyba nie mogę spać spokojnie, jak mi Pani wcześniej napisała. Proszę mi napisać, czy w tym artykule jest mowa o takim mieszkaniu, jakie ja posiadam? Spółdzielnia wykupiła grunt, na którym stoi budynek, wystąpiła do banku o umorzenie kredytu i odsetek od kredytu, Bank to wszystko umorzył, więc jak pisałam wcześniej, wystarczy tylko iść do notariusza i wykupić to mieszkanie na własność odrębną, bo z tego co zrozumiałam z tego artykułu, moje mieszkanie jest i tak już własnościowe i zbywalne, nie wiem, czy dobrze zrozumiałam. Nawiązując do tego, co Pani wcześniej napisała, Syndyk kontaktowała się ze mną, chciała przyjechać marca zobaczyć chyba moje mieszkanie, ale przez koronawirusa napisała, że spotkamy się w późniejszym terminie. Pani Syndyk zadzwoniła do mnie kilka razy, ponieważ potrzebowała kilka zaświadczeń ze Spółdzielni mieszkaniowej, mało tego, wystąpiła do Spółdzielni z zapytaniem o moim długu, a mój dług to ok. 2000 tys. Proszę jeszcze raz mi wszystko wyjaśnić odnośnie mojego mieszkania, ten artykuł nie daje mi spokoju. Ewa N. Witam, Panie Ewo podstawowa różnica, to prawo własności, którego Pani nie posiada do zajmowanego mieszkania. W tym momencie nie jest Pani właścicielką wspomnianego mieszkania ani na zasadzie własnościowego prawa do lokalu, ani prawa własności do wyodrębnionego lokalu. Jest Pani jedynie jego lokatorem na podstawie zawartej ze spółdzielnią umowy najmu. Właścicielem mieszkania jest spółdzielnia. W skrócie: mieszkanie, którym Pani dysponuje na podstawie zawartej umowy najmu, jest tzw. lokatorskim mieszkaniem spółdzielczym – nie jest Pani własnością i nie może zostać zajęte na poczet spłaty Pani długów. Nie przysługuje Pani żadne prawo do lokalu z zacytowanego artykułu. Jest Pani tylko i wyłącznie najemcą. To, że syndyk kontaktuje się z Panią, jest sprawą naturalną. Proszę pamiętać, że ma Pani przed sobą kilkanaście miesięcy postępowania likwidacyjnego, w czasie których współpraca na gruncie dłużnik – syndyk będzie podstawą. Zatem to, że Pani syndyk wymagać będzie od Pani zgromadzenia szeregu dokumentów, zaświadczeń, czy oświadczeń o stanie majątku nie powinno Pani dziwić ani niepokoić. A odnośnie już Pani podejścia do sprawy, to wydaje mi się, że zapędza się Pani w niepotrzebne nerwy, czytając artykuły i informacje, których nie rozumie. Nie odróżnia Pani podstawowych terminów tj. prawo własności, umowa najmu, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, czy spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu. Jeśli boi się Pani o swoją sytuację, proszę poszukać fachowej pomocy. Porozmawiać z prawnikiem, zlecić przygotowanie opinii nawet online. Poszukać terapeuty, który pomoże uspokoić nerwy. Proszę też rozmawiać z syndykiem, bo jest w sprawie także po to, by z Panią współpracować. Trzymam kciuki za Pani oddłużenie i wierzę, że wszystko odbędzie się z korzyścią dla Pani. Powodzenia! Ewa odpowiedział 2 lata temu Dziękuję bardzo za odpowiedź. Ewa Nieczyperowicz ^{Mieszkania komunalne charakteryzują się gorszym standardem i słabszym wykończeniem aniżeli mieszkania własnościowe, jednakże ich ogromną zaletą jest to, że są wykańczane undefinedpod kluczundefined, zatem posiadając meble, można po otrzymaniu mieszkania w zasadzie od razu w nim zamieszkać.}

upadłość konsumencka,sprzedaż mieszkania a prawo do lokalu socjalnego Pytanie z dnia 25 czerwca 2019 Dzień dobry, proszę o poradę w sprawie lokalowej. Czy jeżeli ogłaszam upadłość konsumencką, moim jedynym majątkiem jest mieszkanie pod hipotekę, kórego wartość jest dużo mniejsza od kwoty pozostałej do spłaty. Jestem mężatką, z mężem nie mieszkam od 5 lat. Wychowuję naszą wspólną córkę lat 9. Czy po przyznaniu przez Sąd upadłości i po sprzedaży wyżej opisanego mieszkania (w którym aktualnie mieszkam z córką) przysługuje mi prawo do lokalu socjalnego, komunalnego, lub możliwość pozostania w dotychczasowym mieszkaniu do czasu otrzymania zastępczego lokum? Czy sąd podczas rozpawy upadłościowej reguluje takie sprawy? Nie posiadam innej nieruchomości, mąż również nie, moi rodzice maja mieszkanie własnościowe również w Warszawie ale nie utrzymuję z nimi kontaktów. Obecnie nie pracuję. Witam, sprawą sprzedaży Pani lokalu zajmować się będzie syndyk masy upadłości wskazany przez sąd. Sąd nie orzeka w tym postępowaniu o prawie do lokalu socjalnego. Pozdrawiam Wysłano podziękowanie do {[ success_thanks_name ]} {[ e ]} Czy uznajesz odpowiedź za pomocną? {[ total_votes ? getRating() : 0 ]}% uznało tę odpowiedź za pomocną ({[ total_votes ]} głosów) Podziękowałeś prawnikowi {[ e ]} Wysłaliśmy znajomemu Twoją rekomendację Dzień dobry. Jeżeli w skład masy upadłości wchodzi lokal mieszkalny, w którym Pani zamieszkuje jako upadły, a konieczne jest zaspokojenie Pani potrzeb mieszkaniowych z sumy uzyskanej ze sprzedaży lokalu na Pani wniosek Sąd może wydzielić kwotę odpowiadającej przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od dwunastu do dwudziestu czterech miesięcy. Gdyby potrzebowała Pani pomocy, proszę o kontakt. Pozdrawiam, Piotr Stosio Wysłano podziękowanie do {[ success_thanks_name ]} {[ e ]} Czy uznajesz odpowiedź za pomocną? {[ total_votes ? getRating() : 0 ]}% uznało tę odpowiedź za pomocną ({[ total_votes ]} głosów) Podziękowałeś prawnikowi {[ e ]} Wysłaliśmy znajomemu Twoją rekomendację Chcę dodać odpowiedź Jeśli jesteś prawnikiem zaloguj się by odpowiedzieć temu klientowi Jeśli Ty zadałeś to pytanie, możesz kontynuować kontakt z tym prawnikiem poprzez e-mail, który od nas otrzymałeś. Nie znalazłeś wyżej odpowiedzi na swój problem?

Upadłość konsumencka. Kto i kiedy może ogłosić upadłość konsumencką; Jak można ogłosić upadłość konsumencką; Ile kosztuje upadłość konsumencka; Upadłość transgraniczna; Pozbawienie władzy rodzicielskiej; Opiniowanie umów; Odstąpienie od umowy; Prywatny akt oskarżenia; Doradztwo w sprawach majątkowych; Pomoc prawna w Dłużnik, będący osobą fizyczną może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Zgodnie z przepisami prawa upadłościowego (art. 4911 i następne) znajdują się wszelkie informacje dotyczące postępowania upadłościowego, które stosuje się do osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej. Dłużnik musi zdawać sobie sprawę z tego, że w postępowaniu upadłościowym umarza się nie tylko część lub całość długu, ale także likwiduje się (spienięża, czyli sprzedaje ) cały lub część jego majątku. Często zdarza się, że tym majątkiem jest właśnie mieszkanie własnościowe, w którym niewypłacalna osoba fizyczna mieszka. Czy dłużnik ogłaszając upadłość po postępowaniu sądowym zostaje zatem bez dachu nad głową? Co z miejscem zamieszkania… Oddłużenie niewypłacalnej osoby fizycznej to główny cel instytucji upadłości konsumenckiej oraz windykacja należności na poczet spłaty zadłużenia wobec wierzycieli. Można więc stwierdzić, że instytucja ta posiada plusy i minusy. Zatem do plusów należy zaliczyć fakt, iż zadłużona osoba będzie miała w całości lub części umorzone długi, natomiast spłata wierzycieli odbywa się co do zasady poprzez likwidację majątku. Postępowanie upadłościowe prowadzi wyznaczony przez sąd syndyk, który dokonuje spisu całego majątku konsumenta, a następnie spienięża go po dokonaniu jego oszacowania. Syndyk sprzedaje wszystkie przedmioty wartościowe, w których znajdują się nieruchomości, samochody czy urządzenia elektroniczne oraz gospodarstwa domowego. Finanse na mieszkanie… Zgodnie z przepisami prawa upadłościowego likwidacja majątku obejmuje sprzedaż mieszkania lub domu jednorodzinnego, w którym mieszka dłużnik ogłaszający upadłość konsumencką, konieczne jest zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych oraz osób pozostających na jej utrzymaniu. W związku z tym z sumy uzyskanej ze sprzedaży mieszkania lub domu przekazuje się upadłemu kwotę, która odpowiada przeciętnemu czynszowi najmu mieszkania w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za czas od 12 do 24 czterech miesięcy. Powyższa kwota ustalana jest przez sędziego-komisarza, który bierze pod uwagę potrzeby mieszkaniowe osoby, wobec której ogłoszono upadłość, a także liczbę osób pozostających na jej utrzymaniu, jej zdolności zarobkowe oraz sumę uzyskaną z likwidacji majątku. Reasumując dłużnik – upadły nie pozostaje z niczym, będzie miał środki pieniężne na zaspokojenie swoich potrzeb mieszkaniowych i osób najbliższych.

Nowe przepisy (obowiązujące od 24 marca 2020 r.) skutkują tym, że upadłość konsumencką może ogłosić również osoba, która doprowadziła do swojego bankructwa umyślnie lub na skutek rażącego niedbalstwa. Taki dłużnik będzie jednak musiał dłużej regulować zobowiązania w ramach ewentualnego planu spłaty (przez 3 lata – 7

Już niebawem wejdzie w życie nowelizacja przepisów prawa upadłościowego. Po wprowadzeniu rzeczonych zmian z uprawnienia, jakim jest upadłość konsumencka, będą mogli skorzystać również samozatrudnieni. Upadłość konsumencka w liczbach Z roku na rok rośnie liczba osób, które decydują się na ogłoszenie upadłości, a w związku z planowanymi zmianami można przypuszczać, że w przyszłości ich liczba będzie prawdopodobnie wzrastać. Dane przekazane przez Ministerstwo Sprawiedliwości wskazują, że w 2018 roku ogłoszono upadłość konsumencką wobec 6552 wnioskujących przy 12 719 złożonych wnioskach, z kolei rok wcześniej było ich 5470, natomiast samych wniosków 11 120. Upadłość konsumencka - zmiany w 2020 roku Po zmianach, które wejdą w życie w marcu 2020 roku, upadłość konsumencką będzie mogła ogłosić, co do zasady, każda osoba fizyczna. Jedyną przesłanką wyłączającą możliwość skorzystania z przedmiotowego uprawnienia jest sytuacja, w której wnioskująca osoba przez swoje celowe działanie doprowadziła do stanu upadłości. W konsekwencji planowanych zmian sąd nie będzie, jak do tej pory, na wstępie badał przyczyny niewypłacalności dłużnika. Jak wskazał Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Sebastian Kaleta, wprowadzane zmiany są oparte w szczególności na regulacjach obowiązujących w Wielkiej Brytanii, gdzie tamtejsze sądy w ogóle nie badają przyczyn niewypłacalności wnioskodawcy na etapie otwarcia postępowania upadłościowego. Dla skutecznego ogłoszenia upadłości wystarczającym będzie zatem samo stwierdzenie, że wnioskujący potrzebuje pomocy w związku z posiadanym zadłużeniem finansowym, czego konsekwencją będzie uznanie go za niewypłacalnego. Dopiero po ogłoszeniu upadłości rozpocznie się dochodzenie w sprawie weryfikacji przyczyny wystąpienia niewypłacalności u dłużnika. Wtedy również podejmowana będzie decyzja, czy zachodzą przesłanki dla odmowy oddłużenia wnioskującego. W tym miejscu należy wyraźnie zaznaczyć, iż przedsiębiorca będący osobą fizyczną będzie musiał posiadać stosowany majątek pozwalający na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego – ten obowiązek nie został uchylony przez ustawodawcę. Kiedy sąd odmówi oddłużenia? Zaakcentować należy, iż odmowa oddłużenia wnioskującego przewidziana została przez ustawodawcę jedynie w sytuacji, w której dłużnik swoim zachowaniem w sposób celowy doprowadził do roztrwonienia swojego majątku. Jest to więc okoliczność, gdzie działanie dłużnika podyktowane było chęcią pokrzywdzenia wierzycieli, a jego zachowanie wynikało ze złej woli. Z taką sytuacją będziemy więc niewątpliwie mieli do czynienia, gdy wnioskujący będzie z premedytacją zaciągał kolejne pożyczki, mimo że ma świadomość, iż nie będzie ich w stanie spłacać. Natomiast w sytuacji, gdy sąd ustali inne istotne uchybienia w działalności i zachowaniu dłużnika, nie będą one wyłączały możliwości przeprowadzenia oddłużenia wnioskodawcy. Przedmiotowa okoliczność będzie jednakże skutkowała przedłużeniem planu spłaty wierzycieli z trzech do siedmiu lat. Wskazać przy tym należy, że ustawodawca nie dokonał zmian w zakresie katalogu świadczeń niepodlegających umorzeniu, do których zaliczyć należy w szczególności świadczenia z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, kalectwo, śmierć bądź niezdolność do pracy, a także zadłużenie wynikające z zaległości alimentacyjnych. Porozumienie z wierzycielem Warto w tym miejscu wskazać, iż zgodnie z nowymi przepisami dłużnik będzie uprawniony do zawarcia porozumienia ze swoim wierzycielem bez konieczności składania jednoczesnego wniosku o upadłość. W takim przypadku jest on zobligowany jedynie do wystosowania odpowiedniego wniosku do sądu (wraz z opłatą zaliczki na koszty postępowania). Z tej procedury będzie mógł również skorzystać dłużnik, który złożył już wniosek o ogłoszenie upadłości. W tej sytuacji, jeżeli sąd uzna, iż dłużnik i wierzyciel mają szansę na porozumienie, może wstrzymać rozpoznawanie wniosku o upadłość na okres do sześciu miesięcy. Na wypadek gdyby porozumienie nie doszło do skutku, sąd uruchamia postępowanie upadłościowe. Ustalenie planu spłat Kolejna ważna zmiana dotyczy zasad ustalania planu spłaty wierzycieli. W sytuacji gdy majątek, którym dysponuje dłużnik, nadaje się do spieniężenia, syndyk dokonuje sprzedaży mienia, a postępowanie wkracza w kolejną fazę, która obejmuje określenie planu spłaty istniejącego zadłużenia. Zaakcentować należy, iż plan ten jest szczegółowo ustalany przez sąd wspólnie z wierzycielami. W ramach czynionych ustaleń sąd musi wziąć pod uwagę w szczególności sytuację finansową oraz życiową dłużnika, a więc jego możliwości zarobkowe, status rodzinny czy liczbę osób pozostających na utrzymaniu dłużnika. Co do zasady, plan spłaty ustalany jest na 3 lata, jednakże w przypadku gdy sąd ustali, że zobowiązany przy zachowaniu środków niezbędnych do życia nie ma możliwości spłaty całości zadłużenia, podejmuje decyzje o umorzeniu pozostałej część zaległości finansowych. Zgodnie z nowymi przepisami do okresu planu spłaty będzie zaliczany czas trwania postępowania upadłościowego, który przekracza okres sześciu miesięcy. Ochrona przed bezdomnością Obowiązujące od marca 2020 roku przepisy rozszerzają również na przedsiębiorców będących jednocześnie osobami fizycznymi zasady dotyczące ochrony przed bezdomnością na równych prawach z przywilejami przyznanymi w tym zakresie konsumentom. W aktualnym stanie prawnym przedsiębiorca, którego nie obejmują przepisy dotyczące upadłości konsumenckiej, jest pozbawiony jakiejkolwiek ochrony, w sytuacji gdyby doszło do licytacji jego mieszkania czy domu. Nowe przepisy wprowadzają mechanizm, zgodnie z którym z sumy, która została otrzymana ze sprzedaży mieszkania lub domu należącego do dłużnika, wydzielana będzie część stanowiąca odzwierciedlenie przeciętnego czynszu za najem w tej samej lub sąsiedniej miejscowości, w której mieszkał dłużnik. Z przedmiotowej kwoty osoba zadłużona będzie mogła przez dwa lata wynajmować mieszkania dla siebie oraz rodziny. Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż każdorazowo o wysokości przyznanej kwoty będzie decydował sąd, przy uwzględnieniu okoliczności konkretnej sprawy. Korzystna zmiana? Zgodnie z aktualnym brzmieniem przepisów w stosunku do samozatrudnionych stosuje się przepisy dotyczące upadłości spółek handlowych, co w znaczny sposób wyłącza możliwość skorzystania z tej instytucji, przede wszystkim z uwagi na bardzo wysokie koszty tego postępowania. Wprowadzenie zmian w postaci możliwości skorzystania przez osoby samozatrudnione z uprawnienia do ogłoszenia upadłości konsumenckiej należy uznać niewątpliwie za rozwiązanie pozwalające na rozpoczęcie przez samozatrudnionych życia na nowo i z czystą kartą. Niemniej jednak należy zwrócić uwagę na mankamenty mających wejść w życie rozwiązań, do których należy fakt, iż to sąd będzie samodzielnie ustalał, czy dłużnik zasługuje na umorzenie należności, ale będzie się to odbywać nie tak jak dotychczas, na wstępnym etapie postępowania, ale dopiero po przeprowadzeniu upadłości, a więc po sprzedaży przez syndyka majątku dłużnika. Za kolejne niekorzystne dla dłużnika rozwiązanie przyjmuje się także możliwość wydłużenia planu spłaty. Zaznaczyć należy, iż w przypadku ogłoszenia upadłości konsumenckiej sąd ma możliwość umorzenia zaległości finansowych na okres do 5 lat, jednakże jeżeli w tym okresie dłużnik polepszył swoją sytuację finansową, sąd z urzędu odwiesza rzeczone umorzenie i ma prawo wyznaczyć plan spłaty na następne siedem lat. Upadłość konsumencka - podsumowanie Analiza wprowadzanych zmian prowadzi do wniosku, że o ile dużo łatwiej będzie uzyskać dłużnikowi upadłość konsumencką, o tyle samo umorzenie zadłużenia może okazać się znacznie trudniejsze i znacznie wydłużone w czasie.

Upadłość konsumencka, choć jest szansą na nowy start bez długów i uciążliwego obciążenia psychicznego, pociąga za sobą szereg, często długofalowych, konsekwencji. Najbardziej

Zbycie prawa do mieszkania wlasnościowego W zakresie zbywania prawa własności oraz własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego obowiązują przepisy Kodeksu cywilnego oraz inne powszechnie obowiązujące. W żadnym wypadku kwestia zbycia prawa do mieszkania własnościowego nie jest regulowana prawem bankowym, a tym bardziej wewnętrznymi regulacjami banku, który posiada hipotekę na mieszkaniu. Mieszkanie spółdzielcze własnościowe jest ograniczonym prawem rzeczowym stosownie do art. 244 § 1 Kodeksu cywilnego – Ograniczonymi prawami rzeczowymi są: użytkowanie, służebność, zastaw, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipoteka. Tyle tylko, że regulują to inne przepisy. Może ono należeć do jednej osoby, do małżonków albo do większej liczby osób, a żadna z nich nie musi być członkiem spółdzielni. Do przeniesienia ograniczonego prawa rzeczowego na nieruchomości potrzebna jest umowa między uprawnionym a nabywcą oraz – jeżeli prawo jest ujawnione w księdze wieczystej – wpis do tej księgi, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest prawem zbywalnym, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Dla ważności dokonania zbycia nie jest wymagane to, aby nabywca był członkiem spółdzielni. Umowa zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu Stosownie do ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych: „Art. Jeżeli prawo odrębnej własności lokalu albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu należy do kilku osób, członkiem spółdzielni jest tylko jedna z nich, chyba że przysługuje ono wspólnie małżonkom”. Przepis ten wskazuje, że prawo własnościowe może należeć do kilku osób, z tym że członkiem spółdzielni jest tylko jedna z nich. Art. 172. 1. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest prawem zbywalnym, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Jest ono ograniczonym prawem rzeczowym. 2. Skuteczność zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu zależy od przyjęcia nabywcy w poczet członków spółdzielni. (ust. 2 niezgodny z Konstytucją – wyrok TK Dz. U. z 2004 r. Nr 63, poz. 591) 3. Zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu obejmuje także wkład budowlany. Dopóki prawo to nie wygaśnie, zbycie samego wkładu jest nieważne. 4. Umowa zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Wypis tego aktu notariusz przesyła niezwłocznie spółdzielni. 5. (uchylony). 6. Przedmiotem zbycia może być ułamkowa część spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Pozostałym współuprawnionym z tytułu własnościowego prawa do lokalu przysługuje prawo pierwokupu. Umowa zbycia ułamkowej części własnościowego prawa do lokalu zawarta bezwarunkowo albo bez zawiadomienia uprawnionych o zbyciu lub z podaniem im do wiadomości istotnych postanowień umowy niezgodnie z rzeczywistością jest nieważna. Zbycie ułamkowej części spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu Wskazany przepis pozwala na wniosek o możliwości zbycia ułamkowej część spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Pan jest obecnie jedynym uprawnionym do decydowania o losie mieszkania tak w całości jak i w części. Sprzedaż jest tylko jedną z form zmiany właściciela mieszkania lub własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Równie dobrze mogłaby to być darowizna. Postawa banku uniemożliwiałaby jakiekolwiek działania Pana wobec mieszkania. Ograniczałaby Pana w wykonywaniu praw jakie Pan posiada. Jak wskazałem możliwe byłoby dobrowolne ograniczenie w prawie do rozporządzania mieszkaniem – ale to musiałoby być zawarte w umowie kredytowej z bankiem i wpisane do księgi wieczystej. A więc możliwe jest co do zasady oraz zgodne z prawem zbycie części ułamkowej spółdzielczego mieszkania własnościowego. Potocznie będzie to nazywane zbyciem części ułamkowej mieszkania, a faktycznie będzie to zbycie części ułamkowej rzeczowego prawa ograniczonego lub prawa własności. Skoro mam prawo zbyć całość, to tym bardziej mam prawo zbyć tylko część. Nie jest możliwa sytuacja odwrotna – ten kto ma tylko część nie może samodzielnie zbyć całości. W świetle wskazanego stanu faktycznego nie jest możliwe zabronienie przez bank zbycia udziału w tym spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego z powołaniem się na swoje wewnętrzne regulacje. Jak Pan wskazuje: „z umowy z bankiem takie ograniczenie nie wynika” – w zbyciu całości lub części mieszkania. Sprzedaż nieruchomości obciążonej hipoteką Według ustawy o księgach wieczystych i hipotece, w księdze mogą być ujawniane roszczenia współwłaścicieli wyłączające uprawnienie do zniesienia współwłasności. Teoretycznie istnieje możliwość wpisu ograniczenia rozporządzania zarówno całą nieruchomością jak i udziałem w tej nieruchomości. Odnosi się to także do sytuacji, gdyby posiadał Pan nie ograniczone prawo rzeczowe, ale pełną własność lokalu mieszkalnego. Wpis hipoteki do księgi wieczystej nieruchomości, której jest Pan właścicielem, nie pozbawia Pana własności tej nieruchomości. Zasadniczo Pan jako właściciel nieruchomości nie może się zobowiązać względem wierzyciela hipotecznego (banku), że nie dokona jej zbycia lub obciążenia przed wygaśnięciem hipoteki. Gdyby podczas podpisywania dokumentów kredytowych takie zobowiązanie względem banku zostało złożone, będzie ono nieskuteczne (nieważne). W razie zbycia nieruchomości bank będący wierzycielem może dochodzić zaspokojenia z tej nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela. Sprawa sprowadza się więc do tego, czy z zapisów umowy kredytowej oraz innych dokumentów stanowiących jej integralną część da się wywieść dobrowolne ograniczenie Pana jako właściciela w zbyciu nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie. Gdyby ono było, nie jest dla Pana wiążące, a zatem nie stanowi elementu umowy kredytowej. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼

Nieaktywne. Jeżeli to są dwa oddzielne postępowania i dwie masy upadłości (a mieszkanie weszło do Twojej masy bo jako pierwsza dostałaś upadłość) – to nie można z masy męża wydzielić tej kwoty (ani zaliczki) na wynajem. Umowa na wynajem mieszkania zwykła/ notarialna dokonana przed sprzedażą obecnie zajmowanego – nie

Potrzebujesz porady związanej z upadłością konsumencką? Sprawdź naszych doradców. Wszystkie te osoby, które nie prowadzą działalności gospodarczej, nie mają własnego biznesu, a których sytuacja życiowa pod względem finansowym jest niestabilna do tego stopnia, że nie są w stanie spłacić zadłużenia, kredytu zaciągniętego w banku na przykład, mogą starać się o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Oczywiście, żeby ta upadłość została ogłoszona, musi zostać na początku złożony odpowiedni wniosek, powodujący wszczęcie konkretnych działań ze strony jednostek do tego upoważnionych. Osoba fizyczna starająca się o ogłoszenie upadłości powinna jednak zdawać sobie sprawę z tego, że postępowanie upadłościowe prowadzi do tego, że zostaje umorzona część długu albo zostaje umorzony cały dług, ale także do tego, że likwidacji ulega część majątku dłużnika, czasem również cały majątek, jeśli zadłużenie jest bardzo duże. Poprzez syndyka więc odbywa się spieniężenie majątku, które pokrywa koszty długu. Z uwagi na to, że majątkiem dłużnika jest bardzo często dom, mieszkanie własnościowe, które jest dla niego jedynym miejscem stałego zatrzymania się, prościej – jedynym miejscem, które stanowi dla niego „dach nad głową”, rodzi się pytanie, które zadawane jest często na wszelkiego rodzaju forach internetowych o tematyce prawniczej. Czy jeśli ogłaszana jest upadłość konsumencka, a mieszkanie stanowi majątek dłużnika, zostanie mu ono zabrane? Pytając bez ogródek – czy dłużnik zostanie wypędzony na bruk?Upadłość konsumencka a mieszkanie komunalne. Regulacje prawneTak jak już wspominaliśmy, przed złożeniem wniosku o upadłość konsumencką, warto dowiedzieć się, czym skutkuje jej ogłoszenie. Jeżeli bowiem kogoś interesuje upadłość konsumencka, a mieszkanie stanowi jego własność, ktoś taki powinien brać pod uwagę możliwość jego utraty. Stwierdziliśmy już, że całe postępowanie upadłościowe prowadzi do spieniężenia majątku dłużnika, jeśli więc zostanie zatwierdzona upadłość konsumencka, a mieszkanie komunalne stanowi majątek dłużnika, zostało kupione od miasta, może zostać ono spieniężone. Syndyk bowiem może sprzedać nie tylko samochód dłużnika, jego sprzęty domowe, urządzenia AGD, RTV, ale właśnie i całe mieszkanie własnościowe. Warto też wiedzieć, że już po tym, gdy została ogłoszona upadłość konsumencka, a mieszkanie zostało spieniężone przez syndyka, ani gmina, ani sam syndyk nie mają żadnego obowiązku zapewnienia osobie upadłej jakiegokolwiek innego lokalu do zamieszkania. Cała sprawa nie wygląda jednak tak źle, jak mogłoby się wydawać, i jeśli ogłaszana jest upadłość konsumencka, a mieszkanie komunalne, kupione na własność, zostało wydane syndykowi, prawo upadłościowe zapewnia zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych dłużnika, a także osób, które pozostają na jego utrzymaniu. A jak to wygląda w praktyce, jak zapewniany jest dach nad głową potrzebującym? Otóż z sumy, jaka zostaje uzyskana ze sprzedaży (czyli po tym, jak zostaje ogłoszona upadłość konsumencka, a mieszkanie komunalne, kupione na własność przez dłużnika zostaje spieniężone) przekazuje się osobie w upadłości konsumenckiej odpowiednią kwotę odpowiadającą czynszowi najmu mieszkania w miejscowości, w której ona mieszkała, mieszka albo w pobliskiej miejscowości. Kwota taka przyznawana jest na czas od 12 do 24 miesięcy. To, jaka ilość pieniędzy zostanie przyznana, zależy od decyzji sędziego-komisarza. Oczywiste jest, iż taki urzędnik bierze pod uwagę potrzeby mieszkaniowe dłużnika, zwraca uwagę na to, jaka ilość osób pozostaje na jego utrzymaniu, ile wynoszą jego miesięczne pobory. Urzędnik zwraca też uwagę na sumę pieniędzy, jaka została uzyskana ze sprzedaży mieszkania. Jak więc widać z powyższych informacji, nie zawsze jest tak, że zostaje ogłoszona upadłość konsumencka, a mieszkanie komunalne, kupione na własność przez dłużnika, zostaje do jego dyspozycji, należy mu się prawnie. Często jest ono odbierane i wyceniane, a potem spieniężone. Jednakże prawo upadłościowe dba o to, by utrata majątku, która następuje, jeśli ogłaszana jest upadłość konsumencka (a mieszkanie jest tutaj chyba własnością stanowiącą największy majątek), nie pozbawiła dłużnika wszystkiego, czyli tego, co najważniejsze – dachu nad głową. Na koniec warto jeszcze powiedzieć, że sprawy związane z upadłością konsumencką i wszystkim, co się z nią wiąże, a więc i z mieszkaniem, warto powierzyć dobrej agencji antywindykacyjnej. Centralne Biuro Antywindykacyjne z siedzibą we Wrocławiu przy ulicy Rybackiej 7 oferuje szeroki wachlarz usług związanych z rozwiązywaniem spraw upadłościowych, windykacją długów itp. Kancelaria Adwokacka dba o swoich klientów, proponując im jak najlepsze rozwiązania, adekwatne do sytuacji, w jakiej oni się znaleźli.

^{Zachowek a upadłość konsumencka. Zachowek przysługuje osobom najbliższym zmarłego, gdy ten w drodze testamentu przepisał spadek na inne osoby. W takiej sytuacji osoba najbliższa może się domagać od spadkobierców testamentowych zapłaty tzw. zachowku. Należy pamiętać, że jeżeli zachowek będzie przysługiwał upadłemu}

Rozwodzący się małżonkowie, toczą niekiedy prawdziwą „wojnę domową”. Przedmiotem takiej wojny często bywa spółdzielcze prawo do lokalu. Mieszkanie spółdzielcze może w czasie małżeństwa należeć do jednego lub do obojga małżonków. Jeśli małżonkowie mają rozdzielność majątkową, to spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przypada tylko temu małżonkowi, który je zakupił. Wchodzi ono w skład majątku osobistego małżonka. W przypadku rozwodu będzie nadal należeć do tego małżonka. Co ważne, nie będzie zobowiązany do rozliczenia się ze współmałżonkiem. I tu nie pojawia się problem podziału przypadku, kiedy małżonkowie nie zawierali intercyzy i łączy ich wspólność majątkowa, kupione po ślubie spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego wchodzi do ich wspólnego majątku. Po rozwodzie spółdzielcze mieszkanie przypada jednemu z małżonków. Decyzję o tym, kto otrzyma mieszkanie podejmują: małżonkowie dzieląc majątek wspólny, sąd w razie sporu między ustaniu małżeństwa na skutek rozwodu małżonkowie muszą dopełnić formalności w spółdzielni mieszkaniowej wskazując, któremu z nich przypadło to prawo. Rozwiedzeni małżonkowie mają na to rokZobacz: Rozwód i separacja a kwestie dziedziczenia Sprawy o podział majątku toczą się niekiedy bardzo długo. Wymagany roczny termin może nie wystarczyć na dopełnienie formalności. W takim przypadku małżonkowie powinni przedstawić w spółdzielni mieszkaniowej dowód wszczęcia postępowania o podział prawa do spółdzielczego mieszkanie otrzyma małżonek, który do tej pory nie był członkiem spółdzielni, musi złożyć deklarację członkowską w spółdzielni w ciągu trzech miesięcy od dnia, w którym przypadło mu prawo do w ciągu 2 lat od rozwodu nie zostanie to uregulowane, spółdzielnia może wygasić prawo do orzekając o ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, w skład której wchodzi spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, nakazuje jednemu z małżonków wydanie lokalu i orzeka o prawie tej osoby do otrzymania lokalu socjalnego lub o braku takiego prawa. Małżonek, któremu nie przyznano takiego prawa, ma obowiązek wydać serwis: Rozwody Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie.

Często upadłość konsumencka postrzegana jest jako temat tabu lub temat wstydliwy. Niepotrzebnie. Upadłość konsumencka jest porozumieniem, które pozwala nam na rozpoczęcie nowego życia bez kłopotliwych zobowiązań finansowych. Podstawa prawna: Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 1520).

Dzisiejszy wpis dotyczy tematu kwota na wynajem mieszkania przy upadłości konsumenckiej. W wyniku upadłości konsumenckiej cały Twój majątek zostanie sprzedany. Jeżeli posiadasz dom lub mieszkanie syndyk spienięży także i ten składnik majątku. To chyba najbardziej dotkliwy skutek upadłości konsumenckiej. Decydując się na ogłoszenie upadłości konsumenckiej musisz mieć świadomość jego wystąpienia. Jednakże w razie sprzedaży Twojego mieszkania zapewniona zostanie Ci ochrona przed bezdomnością. Kwota na wynajem mieszkania przy upadłości konsumenckiej: na jaki okres jest przyznawana? Prawo upadłościowe przewiduje bowiem dla Ciebie pewien przywilej socjalny. Mianowicie, jeżeli w skład Twojego majątku wchodzi lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny, w którym zamieszkujesz, a konieczne jest zaspokojenie Twoich potrzeb mieszkaniowych oraz osób pozostających na Twoim utrzymaniu, z sumy uzyskanej ze sprzedaży Twojej nieruchomości przekazana zostanie Ci kwota odpowiadająca przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od dwunastu do dwudziestu czterech miesięcy. Zatem kwota na wynajem lokalu jest przyznawana na okres od jednego roku do dwóch lat. Kwota na wynajem mieszkania przy upadłości konsumenckiej: musisz mieszkać w lokalu Abyś mógł otrzymać kwotę na wynajem mieszkania muszą zostać spełnione następujące warunki: fakt zamieszkiwania przez Ciebie w nieruchomości, która weszła w skład masy upadłości, konieczność zaspokojenia Twoich potrzeb mieszkaniowych i osób pozostających na Twoim utrzymaniu. Zatem kwotę na wynajem mieszkania dostaniesz tylko wtedy, jeżeli mieszkałeś w nieruchomości w momencie ogłoszenia upadłości. Jeżeli w skład Twojej masy upadłości wchodzą nieruchomości mieszkalne, ale w żadnej z nich nie mieszkałeś w chwili ogłoszenia upadłości, to kwoty na wynajem mieszkania nie dostaniesz. Przy czym zamieszkiwanie to stan faktyczny, tj. rzeczywiste i stałe przebywanie w danym lokalu. Bez znaczenia jest brak posiadania zameldowania. Natomiast wyrażenie „osoby pozostające na utrzymaniu upadłego” odnośni się do osób pozostających z Tobą we wspólnym gospodarstwie domowym, a więc to niekoniecznie rodzina (to może być także Twoja konkubina i jej dzieci niespokrewnione z Tobą). Kwota na wynajem mieszkania przy upadłości konsumenckiej: od czego zależy jej wysokość? Kwota na wynajem mieszkania zostanie Ci wydzielona z ceny sprzedaży nieruchomości i wypłacona przez syndyka. Kwotę tę określi sędzia-komisarz biorąc pod uwagę: Twoje potrzeby mieszkaniowe, w tym liczbę osób pozostających na jego utrzymaniu, Twoje zdolności zarobkowe, sumę uzyskaną ze sprzedaży nieruchomości, opinię syndyka (nie jest ona jednak wiążąca), przeciętny czynsz najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości. Sędzia-komisarz ustala kwotę na wynajem mieszkania uwzględniając średni czynsz najmu za lokal o przeciętnym standardzie w tej samej lub sąsiedniej miejscowości. Kwota na wynajem mieszkania przy upadłości konsumenckiej: co, gdy przysługuje mi jedynie udział we własności nieruchomości? Abyś mógł dostać kwotę na wynajem mieszkania, w skład Twojego majątku musi wchodzić lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny. Posiadany przez Ciebie tytuł własności do nieruchomości jest bez znaczenia. To może być zarówno własność hipoteczna, własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu, jak i odrębna własność. Posiadanie przez Ciebie jedynie udziału w nieruchomości nie pozbawia Cię prawa do uzyskania kwoty na wynajem lokalu, jeżeli tylko był on wcześniej tytułem umożliwiającym Ci zamieszkiwanie. Jednakże zagadnienie to należy do kontrowersyjnych. Kwota na wynajem mieszkania przy upadłości konsumenckiej: Twój wniosek jest potrzebny Abyś mógł otrzymać kwotę na wynajem mieszkania musisz wnieść do sądu wniosek o wydzielenie kwoty na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. W tym wniosku musisz wskazać: jakie są Twoje potrzeby mieszkaniowe (oraz osób pozostających na Twoim utrzymaniu) oraz jakie są Twoje możliwości zarobkowe. Kwota na wynajem mieszkania przy upadłości konsumenckiej: czy mogę się odwołać od decyzji sędziego? Sędzia-komisarz określa kwotę na wynajem mieszkania w postanowieniu. Na to postanowienie to przysługuje zażalenie. Zatem jeżeli wnioskowałeś o przyznanie kwoty na 24 miesiące, a sędzia-komisarz przyznał ją na krótszy okres, to możesz się odwołać od jego decyzji. Kwota na wynajem mieszkania przy upadłości konsumenckiej: zaliczka na poczet kwoty na wynajem mieszkania Jeżeli opuszczony przez Ciebie lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny nie został dotychczas zbyty, a fundusze masy upadłości na to pozwalają, sędzia-komisarz może Ci przyznać zaliczkę na poczet kwoty na wynajem mieszkania. Zaliczka ta ma kluczowe znaczenie, bowiem umożliwi Ci opróżnienie lokalu przed jego sprzedażą. Zaliczkę dostaniesz pod dwoma warunkami: fundusze masy upadłościowej na to pozwalają, lokal mieszkalny lub dom nie zostały jeszcze zbyte. Negatywnie oceniam brak wskazania przez przepisy wysokości, w jakiej zaliczka powinna być przyznana. ****** O tym, jak wygląda życie po ogłoszeniu upadłości przeczytasz tutaj. O tym, ile kosztuje ogłoszenie upadłości konsumenckiej przeczytasz tutaj. O tym, co to jest plan spłaty wierzycieli przeczytasz tutaj. Jeżeli mój artykuł był dla Ciebie przydatny, proszę kliknij „Lubię to” lub polub stronę naszej Kancelarii na facebooku ( Dla Ciebie to tylko kliknięcie, a dla mnie zachęta do częstszego pisania. ^{Upadłość konsumencka to nie tylko wniosek o upadłość, ale często również kilkuletni proces oddłużania w którym Syndyk wraz z Sędzią Komisarzem decydują o losach upadłego. Wybieraj, zatem z rozsądkiem partnerów, bo to jak poprowadzą sprawę będzie miało wpływ na Twoje dalsze losy. Pomogę zacząć od nowa - Doradca}

Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu a KW Sytuacja osób, które posiadają mieszkania własnościowe w budynkach stojących na gruntach, do których to gruntów spółdzielnia nie ma praw, jest problematyczna. Problem ten jest wynikiem uchwały siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 24 maja 2013 r. (sygn. akt III CZP 104/12): „Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu ustanowione w budynku położonym na gruncie, do którego spółdzielni nie przysługuje własność albo użytkowanie wieczyste stanowi ekspektatywę tego prawa; niedopuszczalne jest założenie księgi wieczystej w celu jej ujawnienia”. To orzeczenie SN informuje, że niemożliwe jest założenie księgi wieczystej dla spółdzielczego własnościowego prawa, które dotyczy lokalu znajdującego się na gruncie o nieuregulowanym stanie prawnym. Co więcej, posiadacz wspomnianego prawa własnościowego nie może wykupić lokum od spółdzielni, czyli uzyskać prawa odrębnej własności mieszkania. Taka transakcja wiązałaby się bowiem z udziałem w gruncie, którego stan prawny jest niejasny. Zmiana właściciela bloku Jeśli by faktycznie doszło do uznania, że grunt pod budynkiem nie należy do spółdzielni, wówczas w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, istnieje ryzyko przesądzenia własności co do nieruchomości. W tej sytuacji znajdzie zastosowanie zasada superficies solo cedit oznaczająca, że to co zostało wzniesione na gruncie, do tego gruntu przynależy. Budynek zatem stałby się własnością miasta, nie spółdzielni. Lokale jednak pozostają przy ich właścicielach, bowiem nabyli oni owe prawa do nich zgodnie z ustawą. Nie ma jednak przepisów wskazujących ,co wówczas zadzieje się z spółdzielczym własnościowym prawem do mieszkań w tym budynku posiadanym przez obywateli. Jest to nieuregulowane i sporne po dziś dzień, mimo wyroku z 2013 r. i mimo w zasadzie corocznych interpelacji. Co do zasady właściciel tego prawa podobnie jak lokator jest uprawniony do korzystania z mieszkania i korzysta z takiej samej ochrony jak właściciel nieruchomości. Przypuszczam jednak, że jeśli w wyniku postępowania zostanie ustalone prawo miasta do gruntu pod blokiem z owym mieszkaniem, to miasto będzie przekształcać (proponować przekształcenie) owego spółdzielczego prawa w prawo własnościowe. Brak jest podstaw do tego, by obywatelom zabierać prawa do owych mieszkań: własność jest bowiem prawem nabytym. W 2019 r. temat powrócił, ale znów nic z tego nie wyniknęło. Właściciel mieszkania Z uwagi na brak rozwiązania problemu w ustawodawstwie nie można wskazać, czy nabycie takiego mieszkania jest bezpieczne. Nie jestem bowiem w stanie przewidzieć dalszych prac rządu nad owym problemem ani wyroków sądowych w takich sprawach. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego to ograniczone prawo rzeczowe, a zatem posiadanie go daje prawo do korzystania z niego oraz rozporządzania nim. Jednak faktycznym właścicielem mieszkania jest spółdzielnia mieszkaniowa – a może okazać się miasto. Takie mieszkanie może zatem zostać obciążone hipoteką zabezpieczającą długi spółdzielni, a przyszłości długi miasta. Gdyby do tego doszło, wówczas jest ryzyko jego utraty, ale tak samo jest obecnie, gdyby to spółdzielnia miała długi i ogłoszono jej upadłość. Zalecałabym się wstrzymać z zakupem do czasu rozstrzygnięcia sporu o własność gruntu. Przede wszystkim z uwagi na niepewność prawną. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online .

Upadłość konsumencka ma dwie zasadnicze funkcje, tj. funkcję oddłużenia (umorzenie zobowiązań powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości – wydania postanowienia Sądu) oraz funkcje windykacyjną (mającą an celu spłatę chociaż części długu poprzez Syndyka). Oddłużanie konsumentów – Po ogłoszeniu upadłości przez

Statystyki jasno dowodzą, że tzw. upadłość konsumencka zyskuje co raz większą popularność, stając się istotną metodą oddłużenia osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Pomimo tego, że tego rodzaju postępowanie toczy się w ramach reguł określonych przez Prawo upadłościowe, istnieją spore różnice pomiędzy „tradycyjną” upadłością przedsiębiorców, a analogicznymi rozwiązaniami stosowanymi wobec konsumentów. Jedną z najważniejszych odmienności są kwestie związane z zapewnieniem mieszkania upadłemu. Jasne jest, że dom, czy lokal mieszkalny przeważnie stanowią najważniejszy składnik majątku osoby fizycznej, a tym samym są przedmiotem, który wręcz idealnie nadaje się do pokrycia wierzytelności. Z resztą reguła ta sprawdza się właściwie w każdym przypadku przymusowej egzekucji należności. Jednak zastosowanie tego rodzaju rozwiązania otwiera problem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych upadłego – warto pamiętać, że w tym obszarze przysługują mu ważne uprawnienia. Pieniądze na mieszkanie dla upadłego Ustawodawca w Prawie upadłościowym stworzył mechanizm, na mocy którego upadły będący osobą fizyczną może uzyskać gotówkę konieczną do opłacenia czynszu najmu mieszkania. Jednak, aby móc skorzystać z tego rodzaju ułatwień, konieczne jest spełnienie ściśle określonych warunków. Przede wszystkim mieszkanie lub dom jednorodzinny, w którym zamieszkuje upadły musi wejść do masy upadłości. Oczywiste jest, że w takiej sytuacji upadły właściwie traci możliwość korzystania z takiej nieruchomości, co z kolei otwiera problem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych zarówno samego upadłego, jak i osób pozostających na jego utrzymaniu. W przypadku, gdy potrzeby te nie mogą zostać zaspokojone w inny sposób – np. poprzez przeprowadzkę do innego lokum będącego własnością upadłego – przysługuje mu prawo do uzyskania sumy pokrywającej koszty wynajmu stosownej nieruchomości. W takich okolicznościach odpowiednią kwotę wydziela się z sumy, jaką uzyskano ze sprzedaży lokalu lub domu zajmowanego przez upadłego. Jednocześnie ustawodawca określił możliwą wysokość takiego wsparcia oraz czas, przez który może być ono udzielne. W pierwszym zakresie Prawo upadłościowe stanowi, że kwota ta ma odpowiadać „przeciętnemu czynszowi” najmu w danej lub sąsiedniej miejscowości. To z kolei oznacza, że jej określenie wymaga zbadania rynku najmu w okolicy dotychczasowego miejsca zamieszkania upadłego i wyciągnięcie średniej opłat za najem lokalu odpowiadającego potrzebom upadłego. Jednocześnie upadły konsument nie powinien wzbogacić się na omawianym tu rozwiązaniu, stąd szacunki sądu zawsze powinny odnosić się do jego dotychczasowej stopy życiowej, ilości osób pozostałych na jego utrzymaniu, czy możliwości zarobkowych. Wsparcie na wynajem mieszkania może zostać przyznane na okres od dwunastu do dwudziestu czterech miesięcy. W każdym razie – zwłaszcza w przypadku upadłych konsumentów utrzymujących rodzinę – może okazać się, że z masy upadłości zostanie wydzielona spora kwota na pokrycie jego potrzeb mieszkaniowych. W każdym razie przedmiotowej pomocy sąd nie przyznaje z urzędu – konieczne jest złożenie stosownego wniosku. Wsparcie jedynie na wniosek Upadły konsument składa wniosek o udzielenie pomocy na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych do sędziego komisarza. Jasne jest, że tego rodzaju wniosek musi spełniać wszystkie wymagania przewidziane dla pisma procesowego, a więc zwłaszcza oznaczenie wnioskodawcy oraz sądu, sygnaturę akt danej sprawy, żądanie wraz z uzasadnieniem, podpis oraz stosowne załączniki. Warto podkreślić, że upadły musi jasno wskazać wnioskowaną kwotę miesięcznego wsparcia oraz czas trwania, na jaki ubiega się o jej udzielenie. Przedmiotowy wniosek musi zostać stosownie umotywowany – zarówno co do samej zasadności wydzielenia kwoty na pokrycie kosztów najmu, jak i jej wysokości i długości wypłacania. W pierwszym przypadku trzeba udowodnić, że upadły nie ma innej możliwości zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych, a więc po prostu – mówiąc kolokwialnie – „nie ma gdzie się podziać”. Dalej należy przedstawić sądowi argumenty wskazujące na zasadność ubiegania się o dana kwotę, przywołując przeciętne ceny najmu lokalu o określonej powierzchni. Warto przykładowe oferty dołączyć, jako załączniku do wniosku, co ułatwi sądowi kontrolę zasadności żądania. Upadły musi także odnieść się do swoich możliwości zarobkowych oraz przewidywanej długości trwania postępowania upadłościowego oraz prawdopodobnego czasu trwania realizacji planu spłaty.

11. Mam mieszkanie spółdzielcze czy mogą mnie z niego wyrzucić po ogłoszeniu upadłości? 12. Czy mogę zaciągnąć nowy kredyt po ogłoszeniu upadłości? Upadłość konsumencka to całkowite lub częściowe umorzenie długów, zatwierdzone przez sąd. Mogą ją ogłosić osoby fizyczne, nieprowadzące działalności.

Upadłość konsumencka polega na częściowej lub całkowitej redukcji zadłużenia osoby fizycznej, która nie prowadzi działalności gospodarczej, choć dostępna jest również dla byłych przedsiębiorców. Warunkiem jest wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej nawet w dniu składania wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. W procesie upadłościowym jednym z najistotniejszych praw jest ogłoszenia upadłości konsumenckiej:Zgodnie z ustawą z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe, ogłoszenie upadłości konsumenckiej możliwe jest, jeżeli:Dłużnik jest niewypłacalny; uznanie za niewypłacalnego następuje w przypadku, kiedy ocena sytuacji finansowej dłużnika wskazuje, że utracił on trwale zdolność do regulowania wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Trwale – oznacza, że opóźnienie w wykonaniu tych zobowiązań przekracza trzy dłużnika nie została spowodowana jego umyślnym działaniem lub rażącym niedbalstwem. Działaniem umyślnym może być np. wzięcie kredytu ze świadomością, że nie będzie możliwości spłacenia go. Rażące niedbalstwo to np. zwolnienie się z pracy bez perspektywy podjęcia nowej, w sytuacji posiadania kredytu, który należy podstawowych interesów życiowych dłużnika znajduje się w Polsce – prawo stałego pobytu, meldunek, posiadanie mieszkania, praca, może nie uwzględnić wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, jeżeli w ciągu ostatnich dziesięciu lat poprzedzających złożenie wniosku zaistniały następujące okoliczności:Wobec dłużnika było prowadzone postępowanie upadłościowe konsumenckie, umorzone następnie z innych przyczyn, niż na wniosek samego dłużnika,Dłużnik, będąc osobą zobowiązaną (np. jako przedsiębiorca lub osoba reprezentująca inny podmiot i upoważniona do działania w jego imieniu) nie złożył wniosku o ogłoszenie upadłości firmy – wbrew przepisom,Czynność prawna dłużnika została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem jeżeli niewypłacalność dłużnika nastąpiła mimo dochowania przez niego należytej staranności, wówczas sąd może ogłosić jego upadłość przed upływem dziesięciu lat od poprzedniego sądowa za złożenie wniosku o upadłość konsumencką wynosi 30 zł. Natomiast koszty całego postępowania upadłościowego zależą od kilku czynników, wielkości masy upadłościowej, liczby wierzycieli i wierzytelności, wynagrodzenia syndyka masy upadłościowej, czasu trwania postępowania, itp. Dłużnicy, wnioskujący o ogłoszenie upadłości, zwykle nie dysponują środkami na uregulowanie tych kosztów. W tej sytuacji pokrywa je tymczasowo Skarb Państwa, a następnie kwota ta zostaje ściągnięta ze środków uzyskanych ze sprzedaży masy upadłościowej. Jeżeli dłużnik nie posiada żadnego majątku, koszty postępowania pokrywa w całości Skarb Państwa. Zabezpieczenie hipoteczneHipoteka jest formą zabezpieczenia rzeczowego. Służy zabezpieczeniu określonej wierzytelności przez obciążenie nieruchomości w taki sposób, że wierzyciel może dochodzić swoich roszczeń z tej nieruchomości niezależnie od tego, kto stał się jej właścicielem, ponadto ma pierwszeństwo w zaspokojeniu z tej nieruchomości przed wierzycielami osobistymi jej można ustanowić również na niektórych prawach, jak: użytkowanie wieczyste na gruncie, będącym własnością użytkownika wieczystego, wraz z zabudowaniami i urządzeniami, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Hipoteką można obciążyć tylko całą nieruchomość, nie jest możliwe obciążenie częściowe. Jednakże, jeżeli dłużnik jest jednym ze współwłaścicieli nieruchomości, hipotekę można ustanowić na udziale dłużnika w tej punktu widzenia wierzyciela hipoteka jest bardzo korzystnym rozwiązaniem, bowiem może zaspokoić swoją wierzytelność z nieruchomości, na której została ustanowiona hipoteka, niezależnie kto będzie właścicielem nieruchomości – może to być osoba formalnie nie będąca dłużnikiem wierzyciela. Ponadto wierzyciel hipoteczny ma pierwszeństwo zaspokojenia z obciążonej nieruchomości przed wierzycielami osobistymi, mogącymi dochodzić swoich wierzytelności z majątku dłużnika, ale nie mają zabezpieczenia hipotecznego. Jednak istnieją tu wyjątki. Stanowią je koszty egzekucyjne, wynagrodzenie za pracę w maksymalnej wysokości najniższego wynagrodzenia – za okres do trzech miesięcy, renty z tytułu niezdolności do pracy, kalectwa, choroby albo śmierci, a także zasądzone hipoteki na nieruchomości (lub innych wskazanych wyżej prawach) musi mieć formę aktu notarialnego. Notariusz nie ma prawa dokonać wpisu w księdze wieczystej, robi to sąd. Taki wpis w księdze wieczystej ma konstytutywny wpisu hipoteki w księdze wieczystej mogą stanowić następujące dokumenty:umowa o ustanowieniu hipoteki,decyzja administracyjna,orzeczenie sądu,dokument bankowy,inny o ustanowienie hipoteki jest zawierana między wierzycielem a właścicielem nieruchomości (odpowiednio także z innym uprawnionym do prawa, na którym następuje zabezpieczenie wierzytelności hipoteką). Do pojęcia umowy o ustanowieniu hipoteki ustawodawca odwołuje się w znowelizowanej w 2009 roku ustawie o księgach wieczystych i hipotece, wspominając w art. 68 ust. 3 oraz w art. 68¹ ust. 2 o „umowie ustanawiającej hipotekę”. Nie wskazuje przy tym jednak w jakiej formie powinna ona być zawierana. Dlatego w tej kwestii należy sięgnąć do przepisu art. 245 § 1 który przewiduje, że do ustanowienia hipoteki (każdego ograniczonego prawa rzeczowego) mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące przeniesienia własności, o ile ustawa nie przewiduje w tym zakresie wyjątków. Z kolei przepisy dotyczące przeniesienia własności, a konkretnie art. 158 wskazuje na formę aktu notarialnego dla przeniesienia własności nieruchomości, a zatem poprzez powołany art. 245 § 1 również dla umownego ustanowienia hipoteki. Zgodnie z art. 245 § 2 zd. 2 oraz w związku z art. 32 ust. 1 który przewiduje, że do wpisu ograniczonego prawa rzeczowego wystarczający jest dokument, który zawiera tylko oświadczenie właściciela obciążającego swoją nieruchomość w przedmiocie ustanowienia tego prawa złożone w formie aktu notarialnego. Powyższe dotyczy także każdego innego prawa, na którym można ustanowić hipotekę. Oświadczenie właściciela nie musi być złożone w formie aktu notarialnego w sytuacji, gdy przepis ustawy tak stanowi, np. w art. 95 prawa bankowego, czy w art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 5 listopada 2009 roku o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych ( 2013, poz. 1450, tekst jednolity, ze zm.) – wystarczy tu zwykła forma pisemna. Natomiast w formie aktu notarialnego nie musi być złożone oświadczenie wierzyciela, który swoją wolę może wyrazić w dowolnej formie, nawet dorozumianej, składając wniosek o wpis hipoteki na swoją rzecz. Należy podkreślić, że umowa ustanowienia hipoteki nie może być sprzeczna z przepisami ustawy, z zasadami współżycia społecznego i nie może prowadzić do obejścia prawa, co wynika z przepisu art. 58 i dotyczy wszelkich czynności konsumencka a kredyt hipotecznyKredyt hipoteczny jest nierozerwalnie związany z nieruchomością, na którą go udzielono. W przypadku ogłoszenia upadłości konsumenckiej nieruchomość zostaje zlicytowana (do wysokości sumy hipoteki z zastrzeżeniem, że nie ma wierzytelności, które mają pierwszeństwo spłaty oraz wartość nieruchomości wystarczy na spłatę), a bank jako wierzyciel hipoteczny zostaje spłacony w pierwszej może jednak podjąć działania, zmierzające do zachowania obciążonego mieszkania i wydłużenia czasu spłaty kredytu. Konieczne jest wówczas przedstawienie bankowi, który udzielił kredytu, propozycji rozwiązania. Propozycję tę należy odpowiednio udokumentować, aby dla banku stało się wiarygodne, że dłużnik wywiąże się z zaproponowanego rozwiązania. Jeżeli bank ją zaakceptuje, zostaje ustalony indywidualny harmonogram spłat. Raty ustalane są w wysokości, umożliwiającej dłużnikowi stopniowe pozbycie się zadłużenia bez konieczności zlicytowania nieruchomości. Na ogół cała kwota musi zostać zwrócona w ciągu trzech lat, choć bank może zgodzić się na dłuższy okres, zależnie od możliwości finansowych dłużnika. W okresie obowiązywania planu spłaty dłużnik zobowiązany jest okresowo informować sąd o stanie jego przy tym pamiętać, że bank nie ma obowiązku zgodzić się na podane przez dłużnika propozycje. Pozytywna decyzja jest wyrazem jedynie dobrej woli banku. Dlatego składając wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej należy liczyć się z utratą mieszkania i brakiem możliwości dysponowania swoim majątkiem.

Upadłość konsumencka to pojęcie dosyć powszechne ostatnimi czasy. Jednak nie każdy wie, czym do końca jest upadłość konsumencka i co może dać ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Upadłość konsumencka jest procedurą sądową, która pozwala wyjść z zadłużenia osobom, które nie są w stanie spłacić zaciągniętych zobowiązań. Warto również wspomnieć o tym, że w

Moja babcia ma służebność osobistą na całe mieszkanie. Mój tata, który właśnie jest w procesie upadłości konsumenckiej, jest właścicielem mieszkania ze służebnością. Czy moja babcia może zostać zmuszona do wyprowadzki w zamian za rentę? Co to jest nieruchomość władnąca? Upadłość konsumencka właściciela mieszkania obciążonego służebnością osobistą W pierwsze kolejności zasadne jest wskazanie, iż jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym do masy upadłości. Nadto z treści przesłanej notatki wynika, że sędzia–komisarz określi zakres i czas korzystania przez upadłego lub osoby mu bliskie, którzy w dacie ogłoszenia upadłości zamieszkiwali w mieszkaniu znajdującym się w lokalu lub w budynku wchodzącym do masy upadłości z tego mieszkania. W mojej ocenie w przedmiotowej sprawie należałoby się powołać na zapis art. 300 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym służebności osobiste są niezbywalne. Nie można również przenieść uprawnienia do ich wykonywania. Z tego powodu w mojej ocenie nie jest zasadne powoływanie się na treść art. 75 ust. 2 Prawa upadłościowego, bowiem o ile Pana babcia (matka upadłego) jest względem niego osobą bliską, o tyle jednak ważne, że ma prawo korzystania z mieszkania w zakresie określonym w akcie notarialnym. Przepisem, który stanowi kontrargument jest przepis art. 313 ust 2 Prawa upadłościowego i naprawczego, zgodnie z którym „sprzedaż nieruchomości powoduje wygaśnięcie praw oraz praw i roszczeń osobistych ujawnionych przez wpis do księgi wieczystej lub nieujawnionych w ten sposób, lecz zgłoszonych w odpowiednim terminie sędziemu-komisarzowi, oznaczonym w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości”. W miejsce prawa, które wygasło, uprawniony nabywa prawo do zaspokojenia wartości wygasłego prawa z ceny uzyskanej ze sprzedaży obciążonej nieruchomości. Skutek ten powstaje z chwilą zawarcia umowy sprzedaży. Podstawą do wykreślenia praw, które wygasły na skutek sprzedaży, jest prawomocny plan podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości obciążonej. Podstawą wykreślenia hipoteki jest umowa sprzedaży nieruchomości (art. 313 ust. 2). Sprzedaż mieszkania obciążonego służebnością osobistą Mając na uwadze powyższe, babcia po sprzedaży nieruchomości może zostać eksmitowana z mieszkania – stosownie do treści art. 313 ust. 1. Oczywiście w toku postępowania może powoływać się na zapis art. 300 Kodeksu cywilnego, wskazując, iż służebność osobista jest prawem niezbywalnym, którego co więcej nie można przenieść na inną osobę. Powyższe z kolei powoduje, że sprzedaż mieszkania obciążonego służebnością osobistą może, lecz nie musi zakończyć się eksmisją babci z mieszkania. W tym zakresie stanowisko praktyków jest różne (przedstawiono powyżej). Jedni powołują się na art. 300 Kodeksu cywilnego, inny na art. 313 ust. 2 Prawa upadłościowego. Zmiana służebności osobistej na rentę Wyraźnie podkreślić należy nadto, iż zgodnie z poglądem wyrażonym w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 stycznia 1992 r., sygn. akt I ACr 484/91, „w świetle przepisu art. 303 kc roszczenie o zamianę służebności osobistej na rentę przysługuje wyłącznie właścicielowi nieruchomości obciążonej i to tylko w wypadku, gdy uprawniony z tytułu służebności osobistej dopuszcza się rażących uchybień przy wykonywaniu swego prawa”. Jeżeli chodzi przepis art. 294 Kodeksu cywilnego, to Pana ojciec musiałby wykazać, że prawo przewidziane dla babci jest dla niego szczególnie uciążliwe, a nie jest ono konieczne do korzystania przez babcię (swoją mamę). Przepis art. 294 ma bowiem zastosowanie odpowiednio zgodnie z art. 297. Innymi słowy w tym przypadku „ową nieruchomością władnącą” będzie babcia. Jak mniemam, ojciec nie będzie w stanie wykazać, że babcia nie potrzebuje korzystać z mieszkania, by zaspokoić swoje potrzeby mieszkaniowe. Gdyby nieruchomość została zbyta w drodze choćby egzekucji, wówczas prawo babci by nie wygasło, lecz przeszło na inną osobę. Jeżeli chodzi o upadłość wówczas prawo to wygasa stosowne do treści art. 313 ust. 2 Prawa upadłościowego. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ W niektórych przypadkach upadłość konsumencka a kredyt to kwestia, która rozwiąże się szybko, w innych będzie trzeba czekać na to znacznie dłużej. W przypadku osób, które doprowadziły do spirali długów nieświadomie, swoje zadłużenie będą spłacać maksymalnie 36 miesięcy. Z kolei osoby, które ze swojej winy wpadły w

ጎскиռеሑաջ դекр шецодеλու
Еδокраψец օжоኛиβу ийυχո
ሽйотра ሖንπищፃ цኗт
1. Аሣևн жካክубυ рασоσ глሥփуζ
2. Жዶ էնи ሿዓպиጏ

Jarosław Kozłowski. 9 stycznia 2023. Upadłość konsumencka. Prawo upadłościowe. Jeżeli mieszkasz we Wrocławiu lub w okolicy i zastanawiasz się, jak ogłosić upadłość konsumencką i czy warto, to zachęcam Cię do zapoznania się z poniższym wpisem. Objaśniam w nim najważniejsze kwestie związane z ogłoszeniem upadłości przed

Czy upadłość konsumencka wiąże się z utratą wszystkiego co niezbędne do życia? Ustawodawca nie pozostał obojętny wobec sytuacji, w których upadły mógłby zostać pozbawiony ruchomości z negatywnym skutkiem dla jego codziennego funkcjonowania. Przykładem będzie auto, którym upadły dojeżdża kilkadziesiąt kilometrów do lekarza.

23jdOH.